آفتاب پرده نشین

                               به مناسبت رحلت عالم ربانی حاج شیخ حسین واعظ  غیاثی (ره)

عالم واسته، ايت الله آقای حاج شیخ حسین مناف زاده معروف به «واعظ غیاثی» فرزند مرحوم عبدالمناف در سال 1313ش در محله شهید جدیری فعلی (محلۀ غیاث سابق) در شهرستان تبریز و در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در خانواده پدری سپری نمود و بعد از طی نمودن دروس ابتدایی، کتاب های معمول مکتب خانه آن زمان را در خدمت سید محمود جنابعالی و میرزا فرج الله فرا گرفت و در حالی که هنوز دوازده سال از عمرش سپری نشده بود، وارد حوزۀ علمیۀ تبریز گردید و مقدمات علوم حوزوی و قسمتی از سطوح را از اساتید آن دیار یاد گرفت.

وی کلام را در محضر آیت الله حاج میرزا جعفر شیخ الائمه، فلسفه را از آیت الله سید مرتضی مستنبط، بخشی از شرح لمعه را از آیت الله حاج میرزا محمد علی چرندابی و حاج میرزا علی جمشید آبادی (داماد آیت الله حاج میرزا فتاح شهیدی) و رسائل و مکاسب را از آیت الله حاج میرزا فتاح شهیدی، آیت الله حاج شیخ حسین شنب غازانی و آیت الله حاج میرزا محمد بالا مجتهد فرا گرفت و با دوستانی چون میرزا عباس کماری، میرزا حسین دیزجی و سید محمد تقی آل هاشم همدرس و همبحث گردید.

ایشان برای تکمیل دروس حوزوی و برای استفاده هر چه بیشتر از محضر اساتید بلند آوازه حوزه علمیه قم، در سال 1331ش راهی شهر مقدس قم گردید و باقیماندۀ مکاسب و کفایة الاصول را از آیت الله حاج میرزا محمد مجاهدی و اسفار را از علامه سید محمد حسین طباطبایی آموخت و سپس با شور و حال جوانی و نشاط هر چه بیشتر در دروس خارج آیت الله سید محمد حجت کوه کمری و آیت الله سید حسین بروجردی حاضر گردید و در اثر شایستگی از محضر آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی اجازۀ اجتهاد و امور حسبیه و از آیت الله سید محمد وحیدی شبستری اجازۀ نقل اخبار و احادیث و امور حسبیه نائل آمد.

معظم له پس از شش سال اقامت متفرقه در جوار مرقد مطهر کریمه اهل بیت علیهم السلام به زادگاه خویش مراجعت نمود و به امر تبلیغ در مناطقی چون: زنوز، نقده، میاندوآب، خرمشهر، تبریز و خلخال و... پرداخت و به کمک اهالی متدین موفق به ساخت حمام، مسجد، پل و راه در آن مناطق گردید.

برخی از آثار قلمی وی چنین است:

1.        تفسیر قرآن، 20 جلد (خطی)؛

2.       از مدینه تا مدینه، 4 جلد (خطی).

ایشان عالمی پرهیزگار، محتاط، دلسوز، مهربان و مبلغی توانا بود و در اثر تواناییهای تبلیغی که داشت در سنین جوانی به «واعظ غیاثی»، اشتهار یافت.

از برجستگی های فقید سعید می توان به احاطه کامل او بر تاریخ اهل بیت علیهم السلام و بخصوص تاریخ حضرت سید الشهدا علیه السلام وتفسیر کلام الهی اشاره نمود. زمانی که نگارنده در یکی از ایام اقامتم در تبریز به خدمتش رسیده بودم در مورد تفسیر خویش فرمود: بنده بیش از بیست سال در تفسیر زحمت کشیده ام و حاصل آن تفسیر عرفانی، اخلاقی؛ تاریخی و علمی فعلی است که در حدود 20 جلد تالیف شده است.  

این عالم وارسته از حدود 25 سال پیش به علت کسالت جسمی، فعالیت های تبلیغی را تعطیل نمود و خانه نشین گردید. او با وجود ناراحتی های قلبی که داشت از طریق تلفن پاسخگوی سوالات علمی و دینی مردم تبریز و دیگر شهرهای کشور بودند و استخاره های ایشان در بین مردم از معروفیت خاصی برخوردار بود.

سرانجام این عالم صدیق و خدمتگزار مکتب جعفری در پی عارضه قلبی در روز پنج شنبه 30 تیر ماه 1390ش برابر با 19 شعبان المعظم 1432ق در تبریز دارفانی را وداع گفت و پیکر پاکش در روز جمعه پس از تشییع شایسته و اقامه نماز میت به امامت آیت الله مجتهد شبستری امام جمعه محترم تبریزدر قبرستان مارالان به خاک سپرده شد. روحش شاد.

   01 / 05 / 1390 مصادف با 22 شعبان                                      تهیه و تأ لیف : محمد الوانساز خویی